In mien auge sjteit gesjreeve,
Vastelaovend boavenal.
Door mien auwesj drin gedreeve,
Waat ich nooit vergaeete zal
Zie zal ummer in mich blieve,
Waat mien Zittesj hart auch sjprik.
Dao zal zich nemes aan vergriepe,
Waat van kenjs aaf in dich zit.
Dat zèèn de weurt van ein referein van ein auwt Vastelaovesleidje van veur den oorlog in Zitterd.
Dit deit mich zelf denke aan mien eige jeug, want doe waar en woort Vastelaovend gans angesjer belaef en gevierd es noe.
Zo sjtòng me Vastelaoveszòndich heel vruig op om nao de èèsjte Heilige Mès te gaon. Dat waar in daen tied gans normaal dat me doe Zòndichs nao de Mès gong. Die vruig Mès waar doe om 07.00 oere en es kenjd gòng me dao haer om zich zo vruig muigelik te kenne verkleie. En zo waar me dan al veur dat me gòng aete verkleid. En vergaet neit, doe mousj me op nuichtere maag nao de Kerk gaon, zelfs eine sjlök water bie ’t tenj pötse waar doe verbao. En zo leipe dan de kenjer oet de sjtraot al heel vruig verkleid ronjd.
Smiddigs gòng me dan van zelf sjpraekend verkleid kieke nao dae sjoone Vastelaovesoptoch van Zitterd. Wo ich mich doe al de auge oet keek nao al die eige gebouwde waages en neit te vergaete die Enkelinge wo me in dean tied Einzelgèngesj teangen zach. Es de Prinsewaage veur bie kaum betekende dit dat den optoch weier veurbie waar veur ein jaor. Eesj noch probeiere ein appelesien te vangen en dan woort ich door Pap en Mam zeeligger mit genòmme nao Kafee Taaf Lortie.
Dat waar in daen tied ein Kafee op den houk van de Veursjtad teange euver Domenik vande Bergh. Dao woort ich dan es kleine jong op ’t beffet gezat mit ein glaeske limenaat zodat ich alles goud kousj euver zeen. Me hauw doe nog gein Zittesj plaate, nei die besjtönge doe nog neit. En ich mein dat de kastelein doe eine auwerwtse plaatesjpeeler hauw en ein plaat mit allenei Dütsje Vastelaovesmeziek. De leidjes weit en kèn ich noe nog oet miene kop: Es waar einmahl ein Treuer Huzar van Willy Millowitsch, Es Gibt Gein Bier Auf Hawaii van Paul Kuhn, Wir komme alle in den Himel van Jupp Schmits, Du darfst mich Liebe für drei tolle Tage van Willy Hofmann, Heide witska, Her Kapitän van Karel Buer, Trink Brüderlein Trink en Hoempa Hoempa tetere wovan ich de naame neit meer weit wae dat doe zòng. Es dan de Marotte mit de Marottekapel bènne koume gong drek de meziek oet en dan sjpeelde die Zittesj Vastelaovesleidjes. Dat vònj ich es kenjd al geweldig omdat dan mit te maake.
Mer doe nog neit weitend dat ich laater wie ich groter waar bienao 22 jaor bie de Marottekapel tròmpöt gesjpeeld höb. Ein verhäölke oet mien geweldigge jeug die ich höb maage belaeve. En es ich dit èns allemaol op ein rie zèt is dit al bienao 50 jaor geleeje gebeurd!
Komplemènte,
Wil Frenken
Reaksies (1)