Als Brabantse ben ik hier op VIL de vreemde eend in de bijt. Want welke Brabander heeft er nou iets te melden over vastelaovend in Limburg? Nou, ik dus. Geboren in Brabant, 13 jaar in Sittard gewoond, en nu weer terug in Brabant. Het enige wat ik aan die 13 jaren Limburg heb overgehouden is een voorliefde voor sjoes, een verslaving aan Bufkes, een lichte Limburgse tongval en natuurlijk de liefde voor de Limburgse vastelaovend.
Foto: door Els Diederen
Hier in Eindhoven vieren ze ook carnaval. Met optochten (zonder echte wagens), gezellige muziek (Nederlandse muziek en de gewone top 40), originele pekskes (een grappig jurkje of boerenkiel) en natuurlijk heel veel bier. Geen schmink, geen nonnevotte, geen schlagers, geen feest voor jong en oud. Geen vastelaovend dus. Leuk voor de beginnende carnavalsvierder (behalve de ‘verkleedkleren’ en de grote massa mensen, is er niet veel anders dan op een gewone avond stappen), maar absoluut not done voor de echte vastelaovesvierder.
Je kunt gaan discussieren over waar het ‘echte’ carnaval gevierd wordt. Maar dat is niet nodig. Ieder heeft zijn eigen tradities, zijn eigen feest. De Brabanders denken aan boerenkielen, bier, confetti en hossen. De Limburgers aan sjoenkele, peperkaok, schlagers, zaate hermeniekes, 4 uur durende optochten met de sjoonste wagens en sjpek mit ei. Prima.
Maar aan één ding kan ik hier in Eindhoven toch echt niet wennen: die vlag. De Eindhovense carnavalskleuren zijn oranje en blauw. Huh? Daar krijg je toch geen vastelaovesgevoel van? Daar word je toch niet vrolijk van? Dat speld je toch niet op je revers (clowntje) en hang je toch niet om je nek (sjaal)? Nee. Er is maar een carnavalskleur, en dat is rood, geel en groen. Dus hangt er dit jaar aan mijn balkon, lekker tegendraads, als enige in de hele stad, een échte vastelaovesvlag.
Hijs die vlag, rechterhand op je linkerborst en zingen maar: ‘Roed, geel en greun is de kleur van vastelaovend!’…
© 2010-2011 Vastelaovend in Limburg Customized by Simply Effective
Reaksies (5)