Afgelopen zaterdag is in de Stadsschouwburg van Sittard de nieuwe Marotte stadsprins Funs II (Funs Hermans) officieel geïnstalleerd. Onze verslaggevers Justin Machiels en Loe Spee waren op locatie en schreven het volgende verslag.
Voor de pauze werd als eerste (toen nog regerende stadsprins) Tom I geplukt, dat wil zeggen dat alle officiële attributen, die de stadsprins draagt, worden ingenomen door Vorst Marot Harie I.
Na het plukken werd de Grosse Nómmer opgevoerd door de Auwt Prinse van De Marotte, een satirisch stuk dat ieder jaar voor veel sjpas maar vaak ook ophef zorgt. Dit jaar stond er een tijdmachine op de bühne waar Sittardse figuren uit verschillende tijden uit kwamen. (O.a. de penguin van de Wèntjerdruim, oud Fortuna spelers, de wethouders.) De penguin (Cyriel Niël) van de Wèntjerdruim bracht een nummer ten gehore met de nodige spot, maar met de conclusie dat de zon altijd schijnt in Sittard. Ondanks dat de Grosse Nómmer dit jaar iets milder was dan gebruikelijk, was het lachen er niet minder om.
Zoals altijd werd ook dit jaar de inmiddels ex-prins aangeboden lid te worden van de Auwt Prinse, Tom stemde hiermee in, en kreeg van Joep Wijnands de enige echte Auwt Prinse Mutsj overhandigd.
Na de pauze is het tijd voor het opbrengen van de nieuwe stadsprins. Dit gebeurt in de vorm van een revue. Aan de grote keukentafel van het prinselijk paleis zit prinsen vader Ron Hermans (gespeeld door Sjef Schurgers) samen met buurman Franco Kemps (gespeeld door Franco Kamps). Ron krijgt van Franco te horen dat zoon ‘Funske’ wel eens prins zou kunnen worden, waarna vader Ron (zelf auwt prins) het opbrengen al helemaal voor zich ziet. De hockeyclub, de Trevianum leerlingen, de mede studenten van Notenboom Business School, de dispuutleden, de wagenbouwers van de Sjteivig en vrienden. Met als slotact een spetterende drumsolo van broer Dré die eindigt met het binnenrijden van Funs zijn eigen minicooper. Met op het dak Funs zelf.
De Marotte Zitterd ronden het geheel af met de officiële installatie, waarbij Funs de kettingen krijgt, de muts, de veren en de scepter nadat hij de aed aan ‘t vaenke (de eed op het vaandel) had afgelegd en zijn motto had geproclameerd.
Funs II besluit de avond met een dankwoord naar zijn familie en uiteraard de door zijn overgrootvader bedachte nonnevotte-raenge.
Foto: Ton Dirkx